© Dennis Tyfus
© Dennis Tyfus

Beursschouwburg is een multidisciplinair kunstencentrum, gelegen in hartje Brussel. Je kan er terecht voor theatervoorstellingen, performances, films, concerten, expo’s, debatten, lezingen, feest en een drankje in het BeursKafee. Beursschouwburg staat bekend als een huis dat jonge en vernieuwende artiesten een platform biedt. Zo vind je er vaak de grote namen van morgen terug.

mission statement

Beursschouwburg is behalve een hoop fraai gestapelde bakstenen in het hart van Brussel vooreerst een inspirerend platform voor tussenkunsten. Hier reflecteren, tonen, schrappen en herbeginnen kunstenaars in een constante dialoog met denkende en creatieve Brusselaars. Beursschouwburg is een broeinest én een luis in de pels, waar kunst geserveerd wordt terwijl ze nog heet is. Waar kunstenaars de programmatie nu en dan voetje lichten. Waar er meer in het leven is dan kunst. Waar spel, feest, ontmoeting en zottigheid mee ten dans spelen.

Dat doet Beursschouwburg door:
► een scherpe keuze te maken voor jongere kunstenaars (die in Brussel én ver daarbuiten actief zijn)
► een geïntegreerde multidisciplinaire aanpak die het creatieve eerder dan enkel het artistieke wil belichten
► een programmatie in drie snelheden in plaats van seizoenen of festivals
► een onafwendbare blik op de stad
► haar centrale locatie als een open ontmoetingsplek
► oprechte en complementaire (internationale) samenwerkingen op te zetten

geassocieerde artiesten: Louis Vanhaverbeke, Nastio Mosquito, Christina Stuhlberger, Zoë McPherson en Hana Miletić

2017-2021


Louis Vanhaverbeke

Louis Vanhaverbeke
Louis Vanhaverbeke

Louis Vanhaverbeke (1988) studeerde in 2010 af aan Sint-Lucas Gent, atelier Mixed Media en in 2014 aan de School voor nieuwe Dansontwikkeling (SNDO), Amsterdam. Zijn praktijk bestaat voornamelijk uit het maken van performances, installaties en tekeningen. Wij ontdekten zijn project Kokokito tijdens het Batârd Festival van 2014 en waren meteen verkocht voor zijn speelse exploratie van de relatie tussen taal, beweging en geklungel. Niet alleen wij waren erg onder de indruk: in 2014 won Vanhaverbeke in Nederland de Krisztina de Châtel Award voor meest belovende choreografie en onlangs werd zijn voorstelling op Theater Aan Zee 2015 bekroond met de Circuit X-prijs en in 2016 maakte hij de opgemerkte voorstelling Multiverse die in oktober 2016 ook in Beursschouwburg te zien was.

Nastio Mosquito

Nástio Mosquito © Vic Pereiro
Nástio Mosquito © Vic Pereiro

De Angolese kunstenaar Nástio Mosquito (1981), die zich recent in Gent vestigde, is een multimedia- en performance-artiest die in zijn werk speelt met de Afrikaanse stereotiepen binnen de Westerse context. Hij gebruikt daarbij vaak zichzelf als centrale figuur om vraagtekens te plaatsen bij zijn eigen rol en dat van het publiek. Mosquito is binnen de beeldende kunst geen onbekende meer. Zijn werk was te zien op de Biënnale van Venetië (2015), in de Ikon Gallery, Birmingham (2015), Walker Art Center, Minneapolis (2013), Tate Modern, London (2012), 29th São Paulo Biennial, São Paulo (2010). Met zijn vijf jaar lange associatie met Beursschouwburg zet hij bewust stappen buiten het circuit van de beeldende kunst om zijn standup-performances, stadsprojecten en concertante interventies verder te ontwikkelen.

Christina Stuhlberger

Christina Stulhberger © Chloë Delanghe
Christina Stulhberger © Chloë Delanghe

De Duits-Filippijnse filmmaakster Christina Stuhlberger (1982) woont en werkt in Brussel en zal in 2016 haar masteropleiding Film in het KASK Gent afronden. Ze is geïnteresseerd in sociale processen en gedragspatronen die ze via documentaire filmcodes tracht te ontrafelen. In een vorig leven was ze nog milieu expert voor de VN met detacheringen in Nederland, VK, Peru, Mexico en Zwitserland. Sinds 2012 is ze betrokken bij de productie en distributie van het artist-run platform August Orts. In 2014 werd haar bachelorfilm i.s.m. Chloë Delanghe On difference as such bekroond met een VAF Wildcard. Haar films waren o.a. te zien op internationale filmfestivals zoals IDFA, Amsterdam (2012), LUFF, Lausanne (2014), Visions du Réel, Nyon (2015). In 2017 zal ze haar VAF Wildcard gebruiken om een nieuw project aan te vangen. Ze wil verder ook onderzoek doen naar creatieprocessen en de ‘liefde voor filmmaken’.

Hana Miletić

Hana Miletić © Miles Fischler / The Word Magazine
Hana Miletić © Miles Fischler / The Word Magazine

De Brusselse Hana Miletić (1982) werd geboren in Kroatië. Ze behaalde een Master in Kunstwetenschappen en Archeologie aan de VUB en een Master in Fotografie aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Miletić is een kunstenares die de sporen van politieke verandering op individueel en collectief niveau in kaart brengt. Ze noemt zichzelf een straatfotografe, waarbij ze fotografie hanteert als een middel om zich te oriënteren in een continu onderzoek naar sociale realiteiten. Haar werk bestaat o.a. uit performances, installaties, workshops en printed matter. In het najaar van 2016 - als deel van het focusprogramma Come Together - toonde ze in Beursschouwburg Materials, een tentoonstelling waarin ze sociale weefsels op twee manieren zichtbaar maakte: door het tonen van haar nieuwe geweven stukken textiel en anderzijds door een programma samen te stellen met workshops, lezingen, performances en screenings .

Zoë McPherson

Empty Taxi © Camille Cooken
Empty Taxi © Camille Cooken

Ook uit de muzikale hoek willen we graag een artiest met Beursschouwburg associëren. Gezien de geheel eigen dynamiek van het hedendaagse populaire muziekveld, hebben we ervoor gekozen om hier telkens wisselende associaties van 1 jaar te hanteren. Voor 2017 willen we het Brussels-Brits multi-talent Zoë McPherson (1990) ondersteunen in haar ontwikkeling. Samen met Falk Schrauwen vormt ze het duo Empty Taxi. Haar elektronische muziek laat zich het best omschrijven als met zang doorspekte techno en etnische ambient.

2015-2016

Alpage Records
http://alpagerecords.com/news

2013-2016

L’Amicale de Production

L’Amicale de production is een coöperatieve voor projecten die artistieke mengvormen produceert, ergens tussen beeldende kunst en podiumkunsten in. De ervaring van L’Amicale is coöperatief, om antwoorden te vinden op esthetische, technologische en economische vragen die verbonden zijn met nieuwe vormen van schrijven voor het toneel. De leden van L’Amicale ontwikkelen een reflectie op de productie van hybride vormen en proberen de projecten zo goed mogelijk te volgen, vanuit een constante bekommernis om recht te doen aan de auteurs. L’Amicale werd opgericht in 2010, de kantoren zijn gevestigd in Rijsel en Brussel. De artistieke leiding is momenteel in handen van Antoine Defoort, Julien Fournet en Halory Goerger.

http://www.amicaledeproduction.com

Miet Warlop

Miet Warlop (Torhout, 1978) is een Belgische beeldend kunstenares en theatermaker met Brussel als uitvalsbasis. Na haar opleiding als Master in de Visuele Kunsten aan het KASK in Gent waar ze Driedimensionale Kunst studeerde, won ze de KASK Franciscus Pycke Juryprijs (2004) en de Jong Theater Prijs van Theater aan Zee in Oostende met haar afstudeerperformance Huilend Hert, Aangeschoten Wild. Heel wat performances, acties, interventies en scenografieën volgden. Onder de titel Grote Hoop/Berg (2006-2008) ontwikkelde ze een aantal visuele performances, o.a. Proposition 1: Reanimation; Proposition 2: Reconstruction en Proposition 3: Play the Life. Later creëerde ze Springville (Buda & CAMPO, 2009), een vijftig minuten durende beweging van chaos, verwachting en verrassing dat genomineerd werd voor het Theaterfestival 2010. In 2010 stelde ze ook Talk Show voor, een lezing-performance in samenwerking met Hilde D'haeyere over de impact van slapstickstunts op een verbale performance.
Na een tweejarig verblijf in Berlijn, waar ze zich concentreerde op visueel werk en ze een nieuwe reeks dynamische acties ontwikkelde, creëerde ze Mystery Magnet (CAMPO, 2012): Een performance waarin zes performers een bovenmaatse installatie opbouwen om met een spetterend eindbeeld af te sluiten. Tot op vandaag toert de performance de wereld rond.
Sinds september 2012 is ze als kunstenares verbonden aan Beursschouwburg. Ze organiseerde bij ons o.a. het Alligatorproject, een project en collectief dat ze samen met Reggie Watts, Michael Portnoy en Ieva Miseviciuté ontwikkelde, in een zoektocht naar opportuniteiten zonder compromissen. Intussen verkent ze de verschillende mogelijkheden van haar beeldend werk en Nervous Picture-performances, met projecten en uitnodigingen uit zowel de beeldende als de theaterwereld. In 2013, heeft ze de resultaten getoond op de Baltic Triennale of International Art in Vilnius, bij Lisson Gallery in Londen, en bij de Blue Project Foundation in Barcelona.
Eind 2014 presenteerde Miet Warlop DRAGGING THE BONE, de voorstelling ging hier op 3 oktober in première.

http://www.mietwarlop.com

Gerard-Jan Claes & Olivia Rochette

De Brusselse filmmakers Olivia Rochette (1987) and Gerard-Jan Claes (1987) zijn van 2013 tot 2016 als geassocieerde kunstenaars aan Beursschouwburg verbonden. Ze studeerden in 2010 af aan het KASK, School of Arts in Gent met Because We Are Visual. Deze documentaire dompelt de toeschouwer onder in de wereld van online videodagboeken.
In 2012 maakten ze de poëtische documentaire Rain, over de herneming van de gelijknamige choreografie van Anne Teresa De Keersmaeker door het Ballet de l’Opera National de Paris. In 2014 begonnen ze aan hun tweede documentaire Grands Travaux (Savage Film).
Naast het productieplatform Zéro de Conduite, zijn ze mede-oprichter van Sabzian, een website die beschouwingen rond cinema en een agenda met filmvertoningen en -evenementen behelst.

http://www.claes-rochette.be

historiek Beursschouwburg

Beursschouwburg. 50 jaar geschiedenis

Het gebouw

Het pand waarin de huidige Beursschouwburg huist, maakte heel wat transformaties mee. In 1885 werd in de Auguste Ortsstraat de ‘Brasserie Flamande’ gebouwd door een onbekende architect. In het gebouw bevond zich een winkel, een feestzaal en een café. In 1922 werd de Brasserie uitgebreid en in 1946 verbouwd tot Théatre de la Bourse, een zaal die door verschillende gezelschappen gebruikt.

De feestzaal op de eerste verdieping werd omgevormd tot een ‘salle à l’italienne’ door architect Jacques Cuisinier, die in 1958 ook het Internationaal Rogiercentrum, beter bekend als de Martinitoren, ontwierp.

In 1997 schreef de toenmalige Minister van Cultuur een architectuurwedstrijd uit voor de (intussen broodnodige) novatie van het gebouw van Beursschouwburg. De wedstrijd werd gewonnen door de DHP-architecten en de B-architecten.

De verbouwingen duurden van 2001 tot 2004. Op 5 februari 2004 opende de vernieuwde Beursschouwburg met een feestelijke tiendaagse.

Evolutie van de organisatie / werking

► Jaren ’60
In de jaren ’60 groeide de nood aan een specifiek Vlaams cultuurnet in Brussel. Op 5 februari 1965 werd het startschot gegeven van Beursschouwburg als een Vlaams podium in het hart van Brussel. Toenmalig directeur Dries Wieme bouwt geleidelijk aan een eigen theatergezelschap voor de schouwburg uit. De Werkgemeenschap wordt geboren, een sterk politiek getint gezelschap. Dit gezelschap werd echter al snel de kop ingedrukt door de regering, die voor de Beursschouwburg de rol van een receptief cultuurcentrum in Brussel voor ogen heeft.

► Jaren ’70
In 1970 neemt Frans Van Langendonck het roer van Dries Wieme over. In 1972 komt Beursschouwburg onder de vleugels terecht van het CCC (Contact- en Cultuurcentrum vzw) met Jari Demeulemeester, de latere directeur van de Ancienne Belgique, als artistiek leider. Vanaf 1974 wordt het een eigen organisatie, vzw Cultureel Animatiecentrum Beursschouwburg. In die periode worden de eerste edities van het ondertussen legendarische stadsfestival Mallemunt georganiseerd, een jaarlijks openluchtfestival op het Muntplein dat tot 1987 zal blijven doorgaan.

Raymond van het Groenewoud en Willem Vermandere zetten er de eerste stappen in hun carrière, naast internationaal jong talent zoals Tom Waits en Dire Straits. In ‘78 wordt in samenwerking met Humo de eerste Rockrally georganiseerd.

Ook jeugdtheater krijgt een plek in Beursschouwburg dankzij programmator Oda Van Neygen (die later, in 1991, het Brusselse jeugdtheater BRONKS opricht). Eind jaren ‘70 komt de nadruk op ‘experiment’ te liggen, o.a. met de organisatie van het Performance Art Festival. Beursschouwburg neemt een bepalende rol in de voorhoede van de kunst en het maatschappelijk debat in. Zo groeit het uit tot een vrijhaven voor nieuw theater, moderne dans, videokunst en performance.

Jari Demeulemeester wordt in 1977 opgevolgd door Lieven Van den Broeck. In dat jaar is Beursschouwburg de gangmaker van ‘Brusselement’ en het eerste Kaaitheaterfestival. Voor de coördinatie van het Kaaitheaterfestival kwam Hugo De Greef in dienst. In 1979 werd Dirk Vercruysse programmator en Hugo Vanden Driessche zakelijk leider van Beursschouwburg.

► Jaren ’80
In de jaren ‘80 is de Beursschouwburg ‘the place to be’. Jan Decorte, Anne Teresa De Keersmaeker, Jan Decorte, Ivo van Hove, Marc Didden, Jan Fabre, Jan Lauwers, ... presenteren er allemaal hun werk. We spreken over de geboorte van de Vlaamse Golf. In 1984 wordt Johan Wambacq theaterprogrammator en verantwoordelijke voor de communicatie.

Op zakelijk en financieel vlak ziet alles er echter minder rooskleurig uit. Geleidelijk aan verkommert het gehuurde gebouw, waarna het in 1983 door het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap wordt aangekocht. Aan het eind van de jaren ‘80 is de glorieperiode duidelijk voorbij. Financiële problemen, de erbarmelijke toestand van het gebouw en een tekort aan duidelijke focus in de programmatie zorgen voor een ernstige crisis.

► Jaren ’90
Met Paul Corthouts en daarna Marijke Vandebuerie aan het hoofd slaat Beursschouwburg vanaf 1991 resoluut een nieuwe richting in: men zet in op alle Brusselaars, niet enkel op de Vlamingen in Brussel. Het nieuwe team - met onder andere Dirk Seghers, Dirk Verstockt en Patrick Moyersoen als artistieke medewerkers en Carine Meulders als artistiek coördinator - kiest voor een projectmatige manier van werken en voor een heel aantal dwarsverbindingen met jeugdhuizen, gemeenschapscentra,... om de multiculturele samenleving rond de schouwburg bij de werking te betrekken.

Dit sociale engagement uit zich ook in de tiendaagse bezetting van het Hôtel Central, het appartementsgebouw tegenover de schouwburg, als protest tegen de bouw van een modern luxehotel op die plek. Opnieuw vormt Beursschouwburg een forum voor experiment in allerhande genres, met een mix van rijpe en jonge makers als Pieter De Buysser en Benjamin Verdonck.

► Vanaf 2000: the nillies
In 2001 start de broodnodige verbouwing van de schouwburg, waardoor de werking voor drie jaar moet uitwijken naar een leegstaande garage/winkel in de Kazernestraat onder de naam BSBbis. Dirk Seghers en Carine Meulders als artistiek team richten samen met B-architecten het pand zeer inventief in met zandzakjes als zaalwanden en prefab-serres als kantoren. Beursschouwburg zet in die periode in op nieuwe artiesten, waardoor het toonaangevend wordt in het artistieke debat.

Een aantal leiders volgen kort na elkaar: Marijke Vandebuerie wordt opgevolgd door Carine Meulders, Guido Minne en Marie Droogmans als algemeen directeur. Vanaf 2002 wordt de positie van zakelijk leider ingevuld door Frederik Verrote. Op 5 februari 2004 keert de werking terug naar het gerenoveerde gebouw met een feestelijke tiendaagse. Na de terugkeer geraakt de werking opnieuw in het slop door allerhande financiële en organisatorische problemen. Een lange crisis volgt.

Cis Bierinckx neemt het roer in 2006 over en maakt Beursschouwburg opnieuw relevant, met voorstellingen van onder andere Milo Rau en Meg Stuart. Vanaf 2008 wordt hij door Koen De Visschier als algemeen directeur bijgestaan. De verhoopte publiekstoestroom blijft echter uit, waardoor de financiële problemen blijven doorgaan.

► Het nu
In 2012 komt Tom Bonte als algemeen en artistiek directeur aan het hoofd te staan, samen met Helena Kritis als programmator film en beeldende kunst en Vincent Tetaert als muziekprogrammator. Tom Bonte trekt het programma open naar een zo breed mogelijk publiek, in een nauw verband met de stad rondom de schouwburg. Jong talent, kruisbestuivingen en plaats voor experiment staan centraal in de uiteenlopende programmeringen van zowel podiumkunsten, als film, muziek en beeldende kunst. De Beursschouwburg kiest niet voor een eenduidige, maar voor een polymorfe identiteit, die naadloos aansluit bij generatie 2.0.

bestuursorgaan

raad van bestuur

Agna Smisdom (voorzitter)
Pieter T'Jonck (secretaris)
Jan Bulkmans (penningmeester)
Paul Daels
Friedl' Lesage
Anne Niveau
Anna Van der Wee
Herman Van Laar
Frank Van Massenhove
Tim Driesen
Bilal Benyaich

algemene vergadering

Agna Smisdom
Pieter T'Jonck
Jan Bulkmans
Paul Daels
Friedl' Lesage
Anne Niveau
Anna Van der Wee
Herman Van Laar
Frank Van Massenhove
Tim Driesen
Bilal Benyaich
Eddy Deruwe
Koen De Visscher
Annemie Neyts-Uyttebroeck
Bob Pleysier
Godfried Van de Perre

sponsors & partners


Beursschouwburg geniet de steun van:

Stad Brussel
Vlaamse Gemeenschap: Administratie Cultuur
Vlaamse Gemeenschapscommissie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Brouwerijen Alken-Maes
Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Marriott

van deze mediapartners:

Klara
bruzz
Mo*
HUMO

logo

logo.pdf
logo


design

Grafisch ontwerp: Atelier Brenda

Website: Joel Galvez

gezocht/vacatures

Flyeraars

Distributie van promomateriaal
We zoeken een gigantisch legioen aan mensen!
Takenpakket:
► flyers in Brussel verspreiden (in cultuurhuizen, openbare plaatsen, scholen, café's,...)
► affiches ophangen (in cultuurhuizen, openbare plaatsen, scholen, café's,...)
► het Beursschouwburg-woord in papiervorm verspreiden - mond-tot-mondreclame
Profiel:
Je bent: - vriendelijk - vlot - Brusselaar of Brusselkenner
Aanbod:
Je wordt vergoed via een forfaitaire onkostenvergoeding.
Solliciteren:
Mail naar bert@beursschouwburg.be en je bent onmiddellijk aangenomen.

copyrights

It is not in the policy of our website to violate any copyright. If you notice any violations, please contact us.

also part of