Als opmaat van het Festival van de Verwarring 2012 / Sapere Aude in Beursschouwburg brengt Argos het Black Box-programma Sweet Protestations. Vijf korte tot middellange videodocumenten onderzoeken en illustreren de rol van de kunstenaar die zich in de publieke ruimte begeeft teneinde de omringende ‘realiteit’ in vraag te stellen. In de werken transformeert de maker zich persoonlijk tot een ‘zoete’ indringer, tot een object dat ingrijpt in de omgeving zonder daarbij tot directe confrontatie over te gaan: interacties die een spanningsveld opwerpen tussen de omstanders en de singuliere acties van de kunstenaars. In deze ‘documents bruts’, die reacties uitlokken van acceptatie over bespotting tot heus burgerprotest, hanteren de kunstenaars een idiosyncratisch jargon dat niet zelden aan het rituele grenst.In The Intruder beweegt Vincent Meessen zich geruisloos door de drukke winkelstraten en marktplaatsen van Ouagadougou, gehuld in een pak van katoenbloesems: het ‘witte goud’ van Burkina Faso. De witte figuur verwordt het object van aantrekking en verwondering of van agressie en ridiculisering: voor de passanten is hij een beeld vatbaar voor appropriatie, een symbolische spiegel die bol staat van de onuitgesproken politieke, sociale en economische betekenissen.

Een cultureel uitwisselingsproject in 1995 tussen Europa en Afrika vormt de aanleiding van Messieurs Delmottes Tourist Renouncement, een kunstenaar die in zijn gefilmde mini-performances de realiteit en haar beperkingen probeert te overstijgen. Dit vroege werk rijgt kritische, met bitterzoete humor doordesemde acties aaneen waarin hij theatraal de historische relaties en clichés tussen de twee continenten interpreteert.Minder direct van aard is Straatman Lottery waarin Angel Vergara Santiago registraties van performances in Birmingham onder zijn alter ego Straatman versnijdt met beelden van de bevolking van de stad, een geheel waarover schetsen en tekstuele bedenkingen lopen. Terwijl de titel refereert aan een fictieve loterij die hij daar organiseerde, zingt/mijmert Léo FerréL’impossible naar een tekst van Arthur Rimbaud.Hoewel Zwei Betoncadillacs in Form der Nackten Maja op de keper beschouwd een documentatie vormt van de totstandkoming van de gelijknamige sculptuur van Wolf Vostell in het West-Berlijn van 1987, kan dit tijdsdocument – destijds werd het werk geïnaugureerd om 750-jaar Berlijn te vieren; in 2006 werd het in oorspronkelijke vorm gerestaureerd – ook als een geregistreerde performance gelezen worden. Debet daarvoor is de rol van de omstanders die tegen het werk protesteren (“Belastinggeld verspillen is geen kunst”, “Zulke kunst hier? Neen Bedankt!”) maar ook de positie van Vostell zelf die als een ware maestro zijn team en de werken dirigeert. Ook het historische Inktpot van Luc Deleu, Filip Francis & De Nieuwe Coloristen waarin de kunstenaars in de duinen van Koksijde een uit de Tweede Wereldoorlog achtergebleven bunker tot inktpot transformeren, ontstijgt het register van registratie door in de montage onder meer animatie een beelden van een besneeuwd Brussel in te lassen. 

Programma: 

Vincent Meessen - The Intruder
2005, video, colour 7’26”, multiple languages spoken, English subtitles.
Messieurs Delmotte - Tourist Renouncement
1995, video, 19’07”, sound.
Angel Vergars Santiago - Straatman Lottery
2000, video, 5’41”, sound. 
Wolf Vostell - Zwei Betoncadillacs in Form der Nackten Maja
1987, video, 6’30”, sound. 
Luc Deleu, Filip Fancis & De Nieuwe Coloristen - Inktpot
1971, video, 5’14”, silent.