Engels gesproken, geen ondertitels

Er moet iets van een indringer in de vreemdeling aanwezig blijven, anders zou de vreemdeling zijn vreemd-zijn verliezen. (vrij vertaald naar Jean-Luc Nancy)

Voor Me and My Stranger liet theatermaker en performer Sarah Vanhee zich inspireren door onder meer het werk van Hannah Arendt, de film Teorema van Pier Paolo Pasolini en de documentaire Vers Nancy van Claire Denis met de Franse filosoof Jean-Luc Nancy in de hoofdrol. Ook baseerde Sarah Vanhee zich op Nancy's roman L'Intrus. Hierin zoekt een oudere, bemiddelde man met een schimmig verleden een nieuw hart. De roman grijpt terug op het feit dat ook Nancy zelf voortleeft met het hart van een ander; een gegeven dat hem grondig na liet denken over het vreemde in hemzelf. 

Al zolang mensen met elkaar samenleven, wordt de wereld opgedeeld in vreemden en bekenden. De verhouding van de mens tot het onbekende, het andere, is vrijwel altijd emotioneel geladen, schipperend tussen aanvaarding - of zelfs aantrekking - en afstoting. De grens tussen het vreemde en het vertrouwde is vaag, complex en rijk aan symboliek. De vreemdeling kreeg al vele verschillende namen: gast, gastarbeider, allochtoon, immigrant, barbaar, zonderling, (och) arme, buitenstaander, buitenlander... Maar welk gezicht schuilt achter die namen en wat is het dat het vreemde precies zo vreemd maakt? Me and My Stranger is een persoonlijke, poëtische en licht vervreemdende reflectie op de thematiek van 'het vreemde'.

concept, tekst, spel: Sarah Vanhee