Gabriel Lester, NL 2009, video, kleur, 30’

“My films and installations work from the inside out. They aim to propose dramatic tension and question the role of the spectator.” – Gabriel Lester

De taal van Gabriel Lester is de taal van cinema Door het ontleden van onderdelen, die een logisch geheel lijken te vormen, legt hij de trucage, maar ook de schoonheid en complexiteit van het bewegend beeld bloot. In “The Last Smoking Flight” toont Lester een momentopname uit een bevroren tijd en ruimte, Zo vallen décor, geluid, licht en acteurs samen in een poëtisch hypnotisch drieluik. In elke scène wordt een spanningsboog opgebouwd, waarin normaliter de vervulling hiervan, tot het plezier van het kijken leidt. “The Last Smoking Flight”; de laatste keer dat er gerookt mag worden; de laatste keer optimaal genieten. Roken is een geste vol van betekenis: het associeert aan het goddelijke, aan seksualiteit en aan het denken. In de zeventiende-eeuwse schilderkunst refereert het naar het vluchtige leven: een vanitassymbool. Terwijl de moderne roker intellectueel, afstandelijk of fataal is. Tegenwoordig is roken niet meer los te zien van een zelf toegebrachte dood. De schoonheid van rook is niet meer eenzijdig. De pure verlichting van de rook bestaat niet meer; altijd is er de confrontatie met de uitwerking, met de consequentie. De mijmering die ‘The Last Smoking Flight’ oproept, is nostalgisch van aard. Lester legt zijn vinger precies op dit keerpunt van betekenis. Iedereen weet dat het slecht is, maar toch kunnen velen de verleiding niet weerstaan. Lester toont ons op subtiele wijze de zelfdestructie die diepgeworteld zit in ieder mens. De koppige ontkenning van de prilheid van het leven, de dood, het noodlot en de onzekere toekomst. Met “The Last Smoking Flight” geeft Lester zijn persoonlijke visie van de tijd waarin we leven: een tijd waarin nihilisme de hoofdrol speelt en de mensen apathisch wachten op wat er komen gaat, zonder echt doel voor ogen. Maar ook zonder een echte drijfveer om hun eigen lot in handen te nemen en echt iets te veranderen.

Idee/scenario/regie: Gabriel Lester

Productie: Gabriel Lester & Eric de Cnodder

Hoofd fotografie: Bastiaan Houtkooper (NSC)

Compositie soundtrack: Job David Chajes

Regie-assistentie: Magnus Monfeldt

Kostuums: Idiz Bogam – Jaquelline Ezman

Camera assistentie/focus-puller: Olivier Van Tendeloo

Online montage: Amsterdam Video Productions (AVP)

Deze film werd mogelijk gemaakt dankzij: Galerie Fons Welters, The Dutch Art Foundation, Fonds BKVB, The Liverpool Biennial

Met dank aan: Galerie Fons Welters, Amsterdam